Bâyezid-i Bistâmi(k.s) anlatıyor:
"Meğer anne rızasını kazanmak, bütün güzel amellerin başında geliyormuş. Tüm nefis mücadelesinde, riyâzetlerde, gurbette aradığımı anne rızasında buldum.
Bir gece annem benden su istemişti. Evde su yoktu. Testiyi alıp çaya su getirmeye gittim. Döndüğümde annemin uyuyakalmış olduğunu gördüm. Uyanırsa suyunu vereyim diye testi elimde başucunda beklemeye başladım.
Bir müddet sonra annem uyandı. Beni elimde testi başucunda görünce şaşırdı, duygulandı. Bir yandan da zahmet çektiğimi düşünüp üzüldü.
"Niçin böyle yaptın!" dedi. Ben de:
-Uyandığın vakit yanı başında bulunmak istedim, onun için, cevabını verdim."

(Tezkiretü'l-Evliya)